Savoir-vivre zaproszeń ślubnych: kto zaprasza i kiedy

Według savoir-vivre na ślub formalnie zapraszają rodzice Państwa Młodych, a zaproszenia wręcza się osobiście, zwykle 2–3 miesiące przed ślubem (najpóźniej ok. 6 tygodni) – pocztą tylko wtedy, gdy wizyta jest niemożliwa, oraz gościom zaproszonym tylko na ślub. Kopertę adresuje się imieniem i nazwiskiem gościa i jego partnera, a w zaproszeniu prosi się o potwierdzenie przybycia do konkretnej daty. Osobom, których nie zaproszono, po ślubie wysyła się zawiadomienie.

Narzeczeni często skupiają się na kwestiach estetycznych – papierze, szacie graficznej czy czcionce zaproszeń ślubnych – zapominając o tym, co dla gości najważniejsze: kto zaprasza, jak i kiedy. Poniżej zebraliśmy zasady, które w polskiej etykiecie ślubnej uchodzą za klasyczne, i to, jak się je dziś łagodzi.

Kto zaprasza na ślub według savoir-vivre?

Według tradycji, to rodzice Państwa Młodych, a nie – jak się powszechnie przyjęło – narzeczeni, zapraszają na ślub. Na zaproszeniu powinny być więc imiona i nazwiska rodziców Panny Młodej i Pana Młodego, a poniżej np. formuła „Z ogromną radością zapraszamy Państwa na ślub naszych dzieci”. Kompromisem między obecnym zwyczajem a tradycją jest wersja, w której pojawia się formuła „Wraz z naszymi Rodzicami mamy zaszczyt zaprosić Państwa na nasz ślub…”, a pod nią widnieje imię i nazwisko Panny Młodej, a poniżej imię i nazwisko Pana Młodego.

Zaproszenia ślubne wręczane osobiście gościom Zaproszenia na ślub powinno się wręczać osobiście, najlepiej 2–3 miesiące przed datą ślubu (by tamburix )

Kiedy i jak przekazać zaproszenia?

Zaproszenia należy przekazać zwykle 2–3 miesiące przed planowaną datą ślubu, najpóźniej ok. 6 tygodni wcześniej (przy ślubie za granicą lub w szczycie sezonu – jeszcze wcześniej, a gościom z daleka warto dodatkowo wysłać Save The Date). Państwo Młodzi powinni wręczać zaproszenia osobiście, składając kolejno wizyty wszystkim zaproszonym na ślub i wesele gościom, zwłaszcza najbliższej rodzinie i przyjaciołom. Taka forma przekazania zaproszeń jest najbardziej elegancka i świadczy o ich szacunku do zaproszonych gości. Jeżeli z jakichś przyczyn narzeczeni nie mogą wręczyć zaproszeń osobiście, powinni zrobić to za pośrednictwem poczty. Również osoby zaproszone tylko na ślub otrzymują zaproszenie pocztą.

Jak rozwieźć zaproszenia krok po kroku?

Zamknijcie listę gości i podzielcie ją na trzy grupy: wizyty osobiste, wysyłka pocztą (goście z daleka i zaproszeni tylko na ślub) oraz zawiadomienia po ślubie.
Ułóżcie kolejność wizyt: najpierw rodzice chrzestni i dziadkowie, potem rodzeństwo i bliższa rodzina obu stron, na końcu dalsi krewni i przyjaciele, tak żeby nikt nie dowiedział się o ślubie z drugiej ręki.
Zaplanujcie wizyty na 2–3 kolejne weekendy, zaczynając ok. 3 miesiące przed ślubem, i uprzedźcie gospodarzy telefonem. Wizyta trwa zwykle krótko, przy kawie.
Wyślijcie zaproszenia pocztą tego samego tygodnia co pierwsze wizyty i zadzwońcie do adresatów, że zaproszenie jest w drodze.
Zapiszcie, kto i kiedy dostał zaproszenie, i najpóźniej ok. 6 tygodni przed ślubem sprawdźcie, czy wszystkie zostały przekazane.

Ułożenie listy gości to prawdziwe wyzwanie… (by katielips )

Czy zaproszenie można wysłać mailem lub przez komunikator?

Elektroniczne zaproszenie – e-mail, grafika w komunikatorze czy strona ślubu – jest dziś akceptowane jako uzupełnienie: przy gościach z zagranicy, jako przypomnienie albo z linkiem do formularza potwierdzenia przybycia. Najbliższej rodzinie i starszym krewnym zaproszenie nadal wręcza się osobiście, na papierze. Samo zaproszenie telefoniczne uchodzi za nietaktowne.

Czy zaproszenie zobowiązuje do rewanżu?

Klasyczna zasada mówi, że zaproszenie należy się osobom, które zapraszały narzeczonych lub ich rodziców na swój ślub albo ślub swoich dzieci, a pary, także te bez ślubu, zaprasza się razem, jednym zaproszeniem. Jak ułożyć i ograniczyć całą listę gości, opisujemy w artykule kogo zapraszać na wesele, a o zapraszaniu najmłodszych w tekście czy zapraszać dzieci na wesele.

Jeśli narzeczeni uczestniczyli w czyimś ślubie, zobowiązani są również takie osoby zaprosić na własny ślub (by johnhopephotography )

Jak zaadresować zaproszenie i kopertę?

Małżeństwo: „Szanowni Państwo Anna i Adam Nowakowie”.
Para w stałym związku: najpierw osoba, którą znacie, potem jej partner z imienia i nazwiska, np. „Szanowna Pani Anna Kowalska i Szanowny Pan Adam Nowak”.
Gość bez stałego partnera: „Szanowna Pani Anna Kowalska z osobą towarzyszącą” – tylko wtedy, gdy rzeczywiście zapraszacie kogoś dodatkowego.
Rodzina z dziećmi: imiona dzieci wpisuje się na kopercie i w zaproszeniu tylko wtedy, gdy są zaproszone; same imiona dorosłych to czytelny sygnał, że przyjęcie jest bez dzieci.

Najczęstsze błędy, np. „osoba towarzysząca” przy wieloletnim partnerze, omawiamy w artykule osoba towarzysząca na weselu – jak zaprosić.

Jak poprosić o potwierdzenie przybycia?

W zaproszeniu podajcie konkretną datę odpowiedzi, zwykle 3–4 tygodnie, najpóźniej ok. miesiąc przed ślubem, oraz sposób kontaktu: telefon, e-mail albo link do formularza. Data jest potrzebna, bo sala i catering zwykle chcą znać ostateczną liczbę gości na kilka tygodni przed przyjęciem. Kto nie odpowie w terminie, temu można grzecznie przypomnieć telefonicznie. Przykładowe formuły i sposoby zbierania odpowiedzi znajdziecie w artykule o potwierdzeniu przybycia na wesele.

Komu wysłać zawiadomienie o ślubie?

Zawiadomienia o ślubie wysyła się kilka dni po ślubie, do wybranych osób, które nie zostały zaproszone na ślub. Warto w tym celu oprócz listy gości zrobić drugą listę – osób, które wypada zawiadomić o ślubie. Takie zawiadomienie jest zarówno grzecznością ze strony Państwa Młodych, jak i dowodem pamięci. Forma zawiadomień może, choć nie musi, powielać formę zaproszeń.

	Zaproszenie	Zawiadomienie
Dla kogo	goście zaproszeni na ślub i wesele lub tylko na ślub	wybrane osoby, których nie zaproszono
Kiedy	zwykle 2–3 miesiące przed ślubem	kilka dni po ślubie
Jak	osobiście; pocztą, gdy wizyta jest niemożliwa, i dla gości tylko na ślub	pocztą, forma może powtarzać zaproszenie

Przy tworzeniu listy osób zaproszonych na ślub należy kierować się zobowiązaniami rodzinnymi oraz towarzyskimi (by outreachr.com )

Po ślubie warto wysłać zawiadomienia, do osób, które nie zostały zaproszone na ślub (by johnhopephotography )

Najczęstsze pytania

Kiedy wręczyć zaproszenia na ślub? Zwykle 2–3 miesiące przed planowaną datą ślubu, najpóźniej ok. 6 tygodni wcześniej, żeby goście zdążyli wziąć wolne, zorganizować transport i przygotować strój. Przy ślubie za granicą lub w szczycie sezonu zaproszenia wręcza się jeszcze wcześniej. Najlepiej robić to osobiście, zaczynając od najbliższej rodziny, a potem odwiedzając dalszych krewnych i przyjaciół.

Kto zaprasza na ślub według savoir-vivre? Według tradycji zapraszają rodzice Państwa Młodych, dlatego na zaproszeniu podaje się ich imiona i nazwiska oraz formułę w rodzaju „Z ogromną radością zapraszamy Państwa na ślub naszych dzieci”. Dziś, gdy wesele często organizują sami narzeczeni, popularnym kompromisem jest formuła „Wraz z naszymi Rodzicami mamy zaszczyt zaprosić Państwa na nasz ślub”, a pod nią imiona i nazwiska pary.

Czy zaproszenia ślubne można wysłać pocztą? Tak, jeśli narzeczeni z ważnych przyczyn nie mogą wręczyć ich osobiście, np. gdy goście mieszkają daleko. Pocztą wysyła się też zaproszenia osobom zaproszonym tylko na ślub, bez wesela. Najbliższej rodzinie i przyjaciołom zaproszenia wręcza się jednak osobiście. Przy wysyłce pocztą warto zadzwonić do gościa i uprzedzić, że zaproszenie jest w drodze.

Jak zaadresować zaproszenie dla pary? Małżeństwu pisze się „Szanowni Państwo Anna i Adam Nowakowie”. Parze w stałym związku – najpierw osoba, którą znacie, potem jej partner z imienia i nazwiska, np. „Szanowna Pani Anna Kowalska i Szanowny Pan Adam Nowak”. Formuła „z osobą towarzyszącą” jest właściwa tylko wtedy, gdy gość nie ma stałego partnera. Dzieci wpisuje się z imienia, jeśli są zaproszone.

Czy trzeba zaprosić kogoś, kto zaprosił nas na swój ślub? Zgodnie z zasadami savoir-vivre tak – zaproszenie powinny dostać osoby, które zapraszały narzeczonych lub ich rodziców na swój ślub albo ślub swoich dzieci. Wyjątkiem może być bardzo kameralne przyjęcie, np. tylko dla najbliższej rodziny. Wtedy warto tej osobie wyjaśnić sytuację osobiście, a po ślubie wysłać jej zawiadomienie, co jest wyrazem pamięci i szacunku.