Odmiana nazwisk na zaproszeniach ślubnych. Zasady pisowni i odmiany nazwisk na zaproszeniach ślubnych

 

Język polski jest najtrudniejszym językiem na świecie i nawet nam, Polakom przysparza problemów. Wypisując zaproszenia ślubne na pewno nie raz zastanawialiście się jak wpisać nazwisko wujostwa czy przyjaciółki.

Odmienić czy pozostawić w formie mianownika? Poniżej przedstawiamy obowiązujące zasady odmiany i pisowni nazwisk.

Odmieniać nazwiska na zaproszeniach, czy nie odmieniać? Oto jest pytanie…Odmieniać nazwiska na zaproszeniach, czy nie odmieniać? Oto jest pytanie… (by livingacreativelife )

Zainteresują Cię również

Nietypowe zaproszenia ślubne Nietypowe zaproszenia ślubne
Wśród zaproszeń ślubnych prym wiodą te standardowe, papierowe. Dla niektórych par to jednak za mało. Wychodzą naprzeciw i...

Czy nazwiska należy odmieniać?

Oczywiście, że tak! Nieodmienianie nazwisk to najczęstszy błąd pojawiający się na zaproszeniach ślubnych. Stanowisko Rady Języka Polskiego jest w tej kwestii niezmienne od lat i głosi ono, iż nazwiska należy bezwzględnie odmieniać. Istnieją dopuszczalne wyjątki jak nazwiska zakończone na -o, -e, -y oraz -i przed którymi pojawia się godność lub tytuł, np. profesor Rudko – profesora Rudko. Choć je także można oczywiście odmienić, np. profesora Rudkę. We wszystkich innych wypadkach nazwiska zakończone spółgłoską lub samogłoską – a, należy odmieniać. Czasownik "zapraszać" łączy się z biernikiem (Kogo? Co?) i przez ten przypadek powinny być odmieniane nazwiska na zaproszeniach ślubnych.

Ogólna zasada mówi, że nazwiska należy odnmieniać zgodnie z pasującym wzorcem odmianyOgólna zasada mówi, że nazwiska należy odmieniać zgodnie z pasującym wzorcem odmiany (by mcgraths )

Ogólne zasady odmiany nazwisk według PWN

Generalna zasada jest taka, ze jeśli dane nazwisko da się wpisać w znany wzorzec odmiany, to należy takie nazwisko odmieniać. Odpowiedni wzorzec dobiera się kierując po pierwsze płcią właściciela, po drugie jego narodowością, a po trzecie zakończeniem nazwiska (fonetycznej formy lub zakończeniem tematu).

Nazwiska żeńskie

Wypisując na zaproszeniu nazwiska kobiece, odmieniamy wszystkie te zakończone samogłoską -a, a także te które kończą się na -owa, -ewa, -ska, -dzka, -cka. W przypadku nazwisk zakończonych literką -a, obowiązują zasady identyczne jak przy odmianie rzeczowników o podobnej końcówce, np. Pakuła – Pakułę. Nazwiska zakończone na -owa, -ewa, -ska, -dzka, -cka odmieniamy jak przymiotniki, np. Kowalska – Kowalską.

Nieodmienianie nazwisk to bardzo częsty błąd, pojawiający się na zaproszeniach ślubnychNieodmienianie nazwisk to bardzo częsty błąd, pojawiający się na zaproszeniach ślubnych (by bz3rk )

Nazwiska męskie

Na zaproszeniu odmieniamy wszystkie nazwiska męskie zakończone na -a oraz -o, stosując taki sam wzorzec jak w przypadku rzeczowników o podobnej końcówce, np. Matejko – Matejkę. Nazwiska kończące się na -i, -e, -y odmieniają się jak przymiotniki, np. Hrabi – Hrabiego. Nazwiska męskie, które kończą się na spółgłoskę, odmieniają się jak rzeczowniki pospolite żywotne zakończone na te spółgłoski.

W przypadku nazwisk, które kończą się na -er, przy odmianie należy zachować zasadę ruchomego -e, podobnie jak w przypadku odmiany rzeczowników pospolitych (np. fryzjer), np. Feder – Federa.

Nazwiska w liczbie mnogiej

Nazwiska zakończone w mianowniku liczby pojedynczej na spółgłoskę oraz na samogłoski -a, -e, -o, w mianowniku liczby mnogiej otrzymują końcówkę -owie i odmieniają się jak rzeczowniki. W Bierniku będzie to końcówka -ów, np. Zienkiewiczów, Zarębów. W przypadku nazwisk o formie przymiotnikowej odmieniamy je jak przymiotniki, np. Kowalski – Kowalskich.

Dopuszczalnym wyjątkiem są nazwiska, które w Mianowniku liczby pojedynczej zakończone są samogłoską -e, jeśli przed nimi zapisujemy tytuł lub godność,  np. państwo Linde – państwa Linde.

Nazwiska obcojęzyczne również podlegają odmianieNazwiska obcojęzyczne również podlegają odmianie (by infomastern )

Zasady zapisu i odmiany nazwisk obcokrajowców

  • Obcojęzyczne nazwiska zapisujemy według oryginalnej pisowni.
  • Nazwiska odmieniamy stosując polskie końcówki z lub bez apostrofu.
  • Apostrof oddzielający końcówki stosujemy wówczas, gdy nazwisko lub imię kończy się na niewymawialną samogłoskę lub niewymawialną spółgłoskę -s, -x lub ich połączenie np. Verne -Verne’a, Descartes – Descartes’a, bądź na samogłoskę wymawianą niezgodnie z pisownią, np. Kennedy – Kennedy’ego.
  • Apostrofu nie stosujemy w przypadku odmiany nazwisk zakończonych na spółgłoskę wymawianą, np. Auber – Aubera, na spółgłoskę niewymawialną, inną niż -s, -x np. Diderot – Diderota; na -y po samogłosce, np. Disney – Disneya.

Odmieniamy:

  • Nazwiska obce zakończone na -a, odmieniając tak samo jak polskie nazwiska zakończone tą samogłoską, np. O’Hara – O’Harę.
  • Nazwiska kończące się w wymowie na -e ( -é, -ée, -ai, -eu), po których występują niewymawialne spółgłoski -s lub -x odmieniając jak przymiotniki, np. Debré – Debrégo, Montesquieu – Montesquieugo.
  • Nazwiska niemieckie zakończone na -e, -i, odmieniając się jak przymiotniki, np.
    Boehme – Boehmego, Goethe – Goethego.
  • Nazwiska niemieckie zakończone na -au, stosując wzorzec identyczny jak dla odmiany rzeczowników męskich (np. admirał), np. Lenau – Lenaua, Murnau – Murnau.
  • Nazwiska niemieckie zakończone na -th, np. Matzerath – Matzeratha, Roth – Rotha.

Odmiana nazwisk może przyspożyć Młodej Parze sporo kłopotu, podczas wypisywania zaproszeń...Odmiana nazwisk może przysporzyć Młodej Parze sporo kłopotu, podczas wypisywania zaproszeń... (by varintsai )

  • Nazwiska kończące się w wymowie na -y lub -i poprzedzone spółgłoską (pisane przez -y, -ie), tak jak przymiotniki. Nazwiska zakończone na -y w bierniku piszemy z apostrofem, a nazwiska zakończone na -i, -ie bez apostrofu, np. Lilly – Lully’ego, Christie – Christiego.
  • W liczbie mnogiej nazwiska zakończone na -a, nieme -e, spółgłoskę wymawialną lub niewymawialną (prócz -s, -x), -y po samogłosce, dodając polskie końcówki i odmieniając tak, jak polskie nazwiska zakończone na spółgłoskę, np. Mitterrandów, Lumière’ów.

Nie odmieniamy:

  • W liczbie mnogiej nazwisk zakończonych w wymowie na -e, jeśli występują z imionami, tytułami lub godnościami np. państwa Debré.
  • W liczbie mnogiej nazwisk zakończonych na -y, -i, -ie, jeśli występują z imionami, tytułami lub godnościami, np. państwa Kennedy
  • Nazwisk angielskich i francuskich zakończonych na -o, -oi, -au, -ou, oraz gdy po tych samogłoskach następują nieme -s, -x, np. Hugo, Cocteau, Delacroix, Giraudoux.

Dopuszczalne jest nie odmienianie nazwisk zakończonych na -e, poprzedzonych tytułem, jak państwo LindeDopuszczalne jest nie odmienianie nazwisk zakończonych na -e, poprzedzonych tytułem, jak państwo Linde (by tophos )

Źródło: http://sjp.pwn.pl/

 

 

Komentarze (4)

  1. Jagoda

No proszę! Człowiek sie uczy przez całe życie Fajny tekst, na pewno skorzystam przy wypisywaniu zaproszeń

  Załączniki
 
  1. stachu

witam, a co gdy nazwisko w ogóle jest błędne - macie jakieś rady?

  Załączniki
 
  1. Magdalena Jukiewicz    stachu

@Stachu, ale w jakim sensie "błędne"? W takim, że zaproszenie już zostało wysłane, a po fakcie okazało się, że nazwisko zawierało błąd?
Pozostaje chyba tylko... przeprosić
Czy może dostałeś zaproszenie, w którym pojawił się błąd w Twoim...

@Stachu, ale w jakim sensie "błędne"? W takim, że zaproszenie już zostało wysłane, a po fakcie okazało się, że nazwisko zawierało błąd?
Pozostaje chyba tylko... przeprosić
Czy może dostałeś zaproszenie, w którym pojawił się błąd w Twoim nazwisku?
Możesz sprecyzować?

Czytaj więcej
  Załączniki
 
  1. Ola

Krystynę i Jacka kufel? czy kuflów?

  Załączniki
 
There are no comments posted here yet

Skomentuj

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Załączniki (0 / 3)
Share Your Location