# Odmiana nazwisk na zaproszeniach ślubnych

> Na zaproszeniu ślubnym nazwiska odmieniamy w bierniku: Panią Annę Kowalską, Państwa Nowaków. Zobacz wyjątki, nazwiska żeńskie, obce i w liczbie mnogiej.

- **URL:** https://abcweselne.pl/zaproszenia/odmiana-nazwisk-na-zaproszeniach-slubnych.html
- **Autor:** Redakcja abcWeselne.pl
- **Opublikowano:** 2015-07-08
- **Aktualizacja:** 2026-10-02
- **Kategoria:** Przed ślubem › Zaproszenia ślubne
- **Tagi:** zaproszenia

---
_**Nazwiska na zaproszeniach ślubnych odmieniamy.** Po formule „zapraszamy” czy „mamy zaszczyt zaprosić” imię i nazwisko stoją w **bierniku** (kogo? co?): „Panią Annę Kowalską”, „Pana Jana Matejkę”, „Państwa Zienkiewiczów”. Nieodmienne zostają tylko nieliczne nazwiska, np. żeńskie zakończone na spółgłoskę lub na -o („Panią Annę Nowak”, „Panią Ewę Matejko”)._

## Czy nazwiska na zaproszeniach trzeba odmieniać?

**Tak, w zasadzie zawsze.** Poniżej zebraliśmy zasady odmiany według Poradni Językowej PWN – z przykładami gotowymi do przepisania na [zaproszenia ślubne](/zaproszenia/zaproszenia-slubne.html). Nieodmienianie nazwisk to najczęstszy błąd na zaproszeniach ślubnych, a językoznawcy PWN podkreślają, że lista wyjątków jest krótka. Czasownik „zapraszać” łączy się z biernikiem, dlatego w treści zaproszenia piszemy „zapraszamy Panią Annę Kowalską wraz z Osobą Towarzyszącą”, a nie „zapraszamy Pani Anna Kowalska”.

Inaczej jest w **adresie na kopercie** – tam imię i nazwisko zostają w mianowniku („Szanowna Pani Anna Kowalska”). Jak zaprosić partnera gościa, gdy znacie jego imię, a kiedy wpisać „osobę towarzyszącą”, wyjaśniamy w artykule [osoba towarzysząca na weselu](/zaproszenia/osoba-towarzyszaca-na-weselu.html).

| Nazwisko (mianownik) | Na zaproszeniu (biernik) |
|---|---|
| Kowalska | Panią Annę Kowalską |
| Nowak (kobieta) | Panią Annę Nowak |
| Nowak (mężczyzna) | Pana Jana Nowaka |
| Pakuła | Pana Piotra Pakułę |
| Matejko | Pana Jana Matejkę |
| Matejko (kobieta) | Panią Ewę Matejko |
| Feder | Pana Adama Federa |
| Kowalscy | Państwa Kowalskich |
| Zienkiewiczowie, Zarębowie | Państwa Zienkiewiczów, Zarębów |

Ogólna zasada mówi, że nazwiska należy odmieniać zgodnie z pasującym wzorcem odmiany (by [mcgraths](http://www.flickr.com/photos/mcgraths) )

## Kiedy można nie odmieniać nazwiska?

Wyjątków jest niewiele:

- **nazwiska żeńskie zakończone na spółgłoskę** – nie odmieniają się nigdy: „Panią Annę Nowak”, „Panią Ewę Wróbel”;
- **nazwiska żeńskie zakończone na -o** – także są nieodmienne: „Panią Ewę Matejko”;
- **męskie nazwiska na -o** – wolno ich nie odmieniać, jeśli przed nimi stoi odmienione imię, słowo „pan” albo tytuł, który pokazuje przypadek: „Pana Jana Żądło”. Forma odmieniona („Pana Jana Żądłę”) też jest poprawna, a nazwisk znanych i tradycyjnie odmienianych (Matejko – Matejkę) nie zostawiamy w mianowniku;
- **niektóre nazwiska obce w liczbie mnogiej z tytułem**, np. „Państwa Linde”, „Państwa Debré” (szczegóły niżej).

## Jak odmieniać nazwiska żeńskie?

Ogólna zasada: jeśli nazwisko da się dopasować do znanego **wzorca odmiany**, odmieniamy je według tego wzorca, a wzorzec dobiera się według płci osoby, pochodzenia nazwiska i jego zakończenia (w wymowie lub w pisowni). Odmieniamy wszystkie nazwiska kobiece zakończone samogłoską **-a**, w tym na **-owa**, **-ewa**, **-ska**, **-cka**, **-dzka**. Nazwiska na -a odmieniają się jak rzeczowniki o podobnym zakończeniu (Pakuła – Pakułę), a te na -ska, -cka, -dzka, -owa, -ewa – jak przymiotniki (Kowalska – Kowalską, Nowakowa – Nowakową). Nazwiska żeńskie zakończone na spółgłoskę albo na -o zostawiamy bez zmian.

Nieodmienianie nazwisk to bardzo częsty błąd, pojawiający się na zaproszeniach ślubnych (by [bz3rk](http://www.flickr.com/photos/bz3rk) )

## Jak odmieniać nazwiska męskie?

- Nazwiska na **-a** i **-o** odmieniamy jak rzeczowniki o podobnym zakończeniu: Pakuła – Pakułę, Matejko – Matejkę.
- Nazwiska na **-i**, **-y** i **-ski**, **-cki** odmieniamy jak przymiotniki: Hrabi – Hrabiego, Tyburczy – Tyburczego, Kowalski – Kowalskiego.
- Nazwiska zakończone **spółgłoską** odmieniamy jak rzeczowniki pospolite: Nowak – Nowaka, Feder – Federa.

### Co z nazwiskami typu Wróbel czy Kozioł?

W nazwiskach wielosylabowych **e** zwykle wypada tak jak w rzeczowniku pospolitym: Wróbel – Wróbla. W nazwiskach na **-er** samogłoska zostaje: Feder – Federa. Nazwiska brzmiące jak rzeczowniki pospolite, np. Kozioł czy Gołąb, mają dwie poprawne odmiany: „Pana Kozła” albo „Pana Kozioła”, „Pana Gołębia” albo „Pana Gołąba”. Właściciele takich nazwisk zwykle wolą drugą, więc warto ją wybrać lub po prostu zapytać.

## Jak odmieniać nazwiska w liczbie mnogiej?

Nazwiska zakończone na spółgłoskę oraz na **-a** i **-o** w mianowniku liczby mnogiej mają końcówkę **-owie** (Nowakowie, Zarębowie), a w bierniku **-ów**: „zapraszamy Państwa Nowaków”, „Państwa Zarębów”. Nazwiska przymiotnikowe odmieniamy jak przymiotniki: Kowalscy – „Państwa Kowalskich”.

Wymieniając małżonków z imionami, nazwisko podajemy raz, w liczbie mnogiej: „Joannę i Rafała Stachowskich”, „Magdalenę i Macieja Zagrodników”. Gdy żona nosi nazwisko na spółgłoskę, a para je dzieli, też piszemy liczbę mnogą: „Annę i Jana Nowaków”.

Nazwiska obcojęzyczne również podlegają odmianie (by [infomastern](http://www.flickr.com/photos/infomastern) )

## Jak zapisywać i odmieniać nazwiska obcokrajowców?

1. Obce nazwisko zapisujemy według **oryginalnej pisowni**.
2. Dodajemy **polskie końcówki** – z apostrofem albo bez niego.
3. **Apostrof** stawiamy, gdy nazwisko kończy się na niewymawianą samogłoskę lub niewymawiane -s, -x (Verne – Verne’a, Descartes – Descartes’a) albo na samogłoskę wymawianą inaczej, niż się ją pisze (Kennedy – Kennedy’ego).
4. **Bez apostrofu** odmieniamy nazwiska zakończone na wymawianą spółgłoskę (Auber – Aubera), na niewymawianą spółgłoskę inną niż -s, -x (Diderot – Diderota) i na -y po samogłosce (Disney – Disneya).

Jeśli wychodzicie za obcokrajowca, przydatny będzie też artykuł o tym, [jakie formalności czekają przy ślubie z obcokrajowcem](/opcje-i-formalnosci/slub-z-obcokrajowcem-formalnosci.html).

### Które nazwiska obce odmieniamy?

- Nazwiska zakończone na **-a** odmieniamy jak polskie nazwiska na -a: O’Hara – O’Harę.
- Nazwiska kończące się w wymowie na **-e** (-é, -ée, -ai, -eu, także z niemym -s lub -x) odmieniamy jak przymiotniki: Debré – Debrégo, Montesquieu – Montesquieugo.
- Nazwiska **niemieckie** na **-e**, **-i** odmieniamy jak przymiotniki: Boehme – Boehmego, Goethe – Goethego.
- Nazwiska niemieckie na **-au** odmieniamy jak rzeczowniki męskie (np. admirał): Lenau – Lenaua, Murnau – Murnaua.
- Nazwiska niemieckie na **-th** odmieniamy zwyczajnie: Matzerath – Matzeratha, Roth – Rotha.
- Nazwiska kończące się w wymowie na **-y** lub **-i** po spółgłosce (pisane -y, -ie) odmieniamy jak przymiotniki; przy pisowni -y stawiamy apostrof, przy -i, -ie nie: Lully – Lully’ego, Christie – Christiego.
- W **liczbie mnogiej** nazwiska na -a, nieme -e, spółgłoskę (poza -s, -x) i -y po samogłosce dostają polskie końcówki: Mitterrandów, Lumière’ów.

Odmiana nazwisk może przysporzyć Młodej Parze sporo kłopotu, podczas wypisywania zaproszeń... (by [varintsai](http://www.flickr.com/photos/varintsai) )

### Których nazwisk obcych nie odmieniamy?

- W liczbie mnogiej nazwisk zakończonych w wymowie na **-e**, gdy towarzyszą im imiona, tytuły lub słowo „państwo”: „Państwa Debré”, „Państwa Linde”.
- W liczbie mnogiej nazwisk zakończonych na **-y**, **-i**, **-ie** z imionami lub tytułami: „Państwa Kennedy”.
- Nazwisk **angielskich i francuskich** zakończonych na -o, -oi, -au, -ou (także z niemym -s, -x): Hugo, Cocteau, Delacroix, Giraudoux.

Dopuszczalne jest nie odmienianie nazwisk zakończonych na -e, poprzedzonych tytułem, jak państwo Linde (by [tophos](http://www.flickr.com/photos/tophos) )

## Jak sprawdzić odmianę przed drukiem?

1. Spiszcie listę gości z nazwiskami w mianowniku.
2. Każde nazwisko dopasujcie do jednej z grup z tego artykułu i wpiszcie formę w bierniku.
3. Wątpliwe nazwiska sprawdźcie w Poradni Językowej PWN albo zapytajcie samych zainteresowanych – szczególnie przy nazwiskach z dwiema poprawnymi odmianami.
4. Dajcie gotową listę do przeczytania drugiej osobie przed wysłaniem do drukarni.

O tym, kiedy wręczyć zaproszenia i jak sformułować prośbę o potwierdzenie przybycia, piszemy w artykule [savoir-vivre zaproszeń ślubnych](/zaproszenia/savoir-vivre-zaproszen-slubnych.html). Te same formy nazwisk przydadzą się na [winietkach na stołach](/kwiaty-i-dekoracje/papeteria-slubna-winietki.html).

## Najczęstsze pytania

**Czy na zaproszeniach ślubnych trzeba odmieniać nazwiska?**
Tak. Po słowach „zapraszamy” albo „mamy zaszczyt zaprosić” imię i nazwisko stoją w bierniku, więc piszemy „Panią Annę Kowalską”, „Pana Jana Matejkę”, „Państwa Zienkiewiczów”. Nieodmienne zostają tylko nieliczne nazwiska, przede wszystkim żeńskie zakończone na spółgłoskę lub na -o, np. „Panią Annę Nowak”. W adresie na kopercie zostawiamy mianownik.

**Jak wpisać na zaproszeniu państwa Kowalskich?**
Nazwiska przymiotnikowe odmieniamy jak przymiotniki: „zapraszamy Państwa Kowalskich”, a z imionami „Annę i Jana Kowalskich”. Samą kobietę zapraszamy jako „Panią Annę Kowalską”, mężczyznę jako „Pana Jana Kowalskiego”. Tak samo odmieniają się nazwiska na -cki i -dzki, np. „Państwa Wysockich”, „Panią Ewę Zawadzką”.

**Czy odmienia się żeńskie nazwisko zakończone na spółgłoskę, np. Nowak?**
Nie. Żeńskie nazwiska zakończone na spółgłoskę pozostają bez zmian: „Panią Annę Nowak”, „Panią Ewę Wróbel”. Odmienia się tylko forma męska („Pana Jana Nowaka”) i liczba mnoga, gdy zapraszacie małżeństwo noszące to samo nazwisko: „Państwa Nowaków” albo „Annę i Jana Nowaków”.

**Czy nazwisko zakończone na -o trzeba odmienić?**
Nazwisko męskie na -o można odmienić („Pana Jana Matejkę”) albo zostawić w mianowniku, jeśli stoi przed nim odmienione imię lub słowo „pan”, np. „Pana Jana Żądło”. Nazwisk znanych i tradycyjnie odmienianych, jak Matejko, nie zostawiamy jednak bez odmiany. Nazwiska kobiece na -o są nieodmienne: „Panią Ewę Matejko”.

**Jak odmienić obce nazwisko na zaproszeniu?**
Zapisujemy je w oryginalnej pisowni i dodajemy polskie końcówki: z apostrofem, gdy nazwisko kończy się na niewymawianą literę, np. Verne – Verne’a, albo bez niego, np. Disney – Disneya. Angielskich i francuskich nazwisk na -o, -au, -ou nie odmieniamy (Hugo, Cocteau). W razie wątpliwości warto zapytać gościa, jak sam odmienia nazwisko.

## Źródła

- [Poradnia Językowa PWN – Nazwiska na zaproszeniu (prof. Katarzyna Kłosińska)](https://sjp.pwn.pl/poradnia/haslo/Nazwiska-na-zaproszeniu;20894.html)
- [Poradnia Językowa PWN – Nazwiska w zasadzie odmieniamy (prof. Mirosław Bańko)](https://sjp.pwn.pl/poradnia/haslo/nazwiska-w-zasadzie-;13177.html)
- [Poradnia Językowa PWN – Odmiana nazwisk na -o (prof. Mirosław Bańko)](https://sjp.pwn.pl/poradnia/haslo/odmiana-nazwisk-na-o;9555.html)
- [Poradnia Językowa PWN – Odmiana nazwisk typu Gołąb, Kozioł, Wróbel (dr Jan Grzenia)](https://sjp.pwn.pl/poradnia/haslo/odmiana-nazwisk;3099.html)